پیش‌گیری‌ کردن از هیچ

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس

جستجوگر

یافته ها در جستجو

    امکانات وب

    برچسب ها

    بیستم شهریور، روز جهانی پیش‌گیری از خودکشی است. در این روز رسانه‎ها از آخرین آمار مربوط به صنعت خودکشی پرده بر می‎دارند؛ روان‌شناسان از نقش حیاتی و همیشگی امید در زندگی می‎گویند و جامعه‎شناسان از پیامدهای بحرانی شدن خودکشی. بدون اینکه بخواهند به روی خودشان بیاورند که به پوچی و بی‌معنایی زندگی اشاره‎ای هم حتی نکرده‎اند.

    خودکشی در شکل امروزی خودش تبدیل به معنایی شده که از بی‎معنایی زندگی روایت می‎کند. روایت انکار و واپس‎زدن درد و رنج. یک نمونه معروف و البته سینمایی این تحول شماتیک، فیلم آبی کیشلوفسکی است. ژولی، در یک تصادف دختر و همسرش را از دست داده، در بیمارستان و پس از آگاهی از آنچه بر سرش رفته و آنچه پیش روست اقدام به خودکشی می‎کند. بعدها می‎فهمد همسرش را خیلی وقت پیش از تصادف و مرگ، از دست داده و معشوق او حالا باردار هم هست. پس از خودکشی ناموفق، انتخاب او برای زندگی انتقام از گذشته با فراموش کردن آن است. اما نشانه‎ها بی‎رحمانه همه‎جا هستند. پوست آبی یک شکلات می‎تواند او را به عمق همان جایی ببرد که تلاش برای انکار و واپس زدنش دارد. ژولی رنجش را با اشیا- آجرهای دیوار یک خیابان، آب استخر، شیشه بیمارستان، کاغذهای نت، شکلات، و چند موش- تقسیم می‎کند.

    خودکشی وقتی اتفاق می‎افتد که ذهن جایی دور از بدن به آنچه اتفاق افتاده و به روزهای پیش‎رو هم‎زمان نگاه می‎کند. و وقتی نشانه‎ها آنقدر گسترده‎اند که انکار و واپس‎زدن ممکن نباشد تنها خاموشی ذهن به فراموشی منجر می‎شود.

    چرا باید زنده بمانم؟ چگونه این همه رنج را تحمل و فراموش کنم؟ چه کسی می‎تواند به این سوال‎ها پاسخ درست بدهد؟ پیش‎گیری از خودکشی پیش‎گیری از وقوع رنج و بیهودگی زندگی پس از رنج است. آیا ممکن است؟

     

    نویسنده : بازدید : 3 تاريخ : شنبه 20 شهريور 1395 ساعت: 13:50
    برچسب‌ها :
    اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها