آداب سرباختن: یک/ سقوط | بلاگ

آداب سرباختن: یک/ سقوط

تعرفه تبلیغات در سایت

سقوط، احتمالا تنها راه خودکشی برای بشر نخستین بوده است.

همه ما مخصوصا از بعد ِ بلوغ جنسی در خواب، خودمان را دیده‎ایم که در یک فضای مبهم و خاکستری رنگ غوطه‎وریم و به ناگهان از یک جایی (بالای پله‎ها، پشت بام، نردبان، صخره و...) به پایین پرتاب شده‎ایم. برای من این سقوط شبان‎گاهی، همواره از گرده‎ی یک اسب پریشان و پرپرزن اتفاق می‎افتاد.

در نوجوانی و بلافاصله پس از تجربه‎ی اولین شکست عشقی، خودم را بالای پشت بام خانه پدربزرگ در اراک دیدم و وقتی با ترس و هیجان سیگاری را که از جیب دایی‎م کش رفته بودم آتش زدم، فهمیدم که من حتما خودم را از این بالا طوری پرت خواهم کرد که حتی چیزی نماند برای جمع کردن. واپخش: وا بروم و پخش بشوم روی آسفالت سیاه و داغ تابستان 67 اراک، جایی که چند ساعت پیش، آخرین نیروهای عازم جنوب رژه رفته بودند.

روی پشت بام رژه می‎رفتم و به چشمان "لام" خیره شده بودم که از طور دود بیرون دادن‎ام کیف می‎کرد لابد و نمی‎دانست دارد به دودی که از روح من بلند می‎شود نگاه می‎کند.

همان‎جا بود که فهمیدم عاشق نمی‎میرد؛ بخار می‎شود.   

...
نویسنده : بازدید : 4 تاريخ : شنبه 20 شهريور 1395 ساعت: 13:50